یادداشت/شهدای گمنام فدک در اوج بی مهری

گونی هایی ناموزون و پاره ، شن و ماسه های ریخته شده، بنرهای کهنه و پاره شده و به زور چسب و به سختی خودشان را روی دیوار نگه داشته اند ، دیوار هایی که علاوه بر سنگ های ریخته شده ، جای درد چسب های کنده شده پوستر های بنیاد شهید را همچنان روی تن خود حس می کنند. مهرهای گوشه و کنار به همراه یادگاری های بد خط و ناهمگون ، نمای نه چندان جالبی را رقم زده است.

photo_2017-11-28_23-27-45

photo_2017-11-28_23-27-47

شاید اینها تنها بخشی از مشکلات مقبره شهدای گمنام قزوین در تپه نورالشهدا(فدک) باشد که در نگاه اول به چشم می خورد.در کنار اینها می توان به حرمت شکنی برخی افراد در شب های تابستان را نیز اضافه کرد.

photo_2017-11-28_23-27-50

روی اول سخن با متولیانی است که خود را زمام‌دار شهید و شهادت می دانند و معیارهای شهادت را به زعم خود تبیین می کنند. مجموعه ای که وظیفه آن رسیدگی به خانواده شهدا ، جانبازان و ایثاگران است و منتظر می ماند تا در پایان مراسم هر شهیدی آرم خود را بر سنگ قبر آن شهید ترسیم کند، حال بی مهری عجیبی نسبت به این شهدای گمنام دارد.

photo_2017-11-28_23-27-52

شاید آخرین بازدیدی که رسانه ها از رئیس بنیاد شهید استان قزوین و از مقبره شهدای گمنام فدک به یاد دارند برای اسفندماه سال گذشته باشد، زیرا اگر در این مدت سری به این مکان مقدس می زدند حتما کمی آن فضا را آب و جارو می کردند.

روی دوم سخن با دوستانی است که خود را فعال فرهنگی ،مذهبی و هیئتی نامیده اند،افرادی که پیش از بهره‌برداری المان شهدای گمنام فدک ، با جملات خاص و ابراز احساسات کلیشه ای ، بی صبرانه منتظر رونمایی از این المان بودند تا بتوانند تحولی فرهنگی در شهر قزوین ایجاد کنند. دوستانی که به کرار دیده شده بر سر مقبره شهدای گمنام حاضر می شوند و راز و نیاز می کنند، گاهی چندتا عکس ثبت می کنند و صفحات اجتماعی خود را با جملات احساسی پر می کنند و در انتظار لایک هم فکران خود می مانند و تمام می شود؛ در این میان کسی از خود سوال نمی کند آیا واقعا این شرایط در شأن این مکان مقدس هست؟؟

اینکه در برخی مناسبت های خاص جمعیتی جمع شود و گریه ای کنند و عکس هایی گرفته شود و فردای آن رو همه چی تمام شود، تعبیر حضرت امام خمینی که فرمودند  همین تربت پاک شهیدان است که تا قیامت مزار عاشقان و عارفان و دلسوختگان و دارالشّفاء آزادگان خواهد بود .» را به معنای واقعی کلمه محقق نمی کند.

این موضوع که چرا بعد گذشت تنها ۴ سال از افتتاح این المان که میلیاردها تومان هزینه آن شده ، فراموشی گریبان ما را گرفته است، موضوعی است که فقط و فقط باید در خودمان پاسخ آن را جستجو کنیم.

ناتوانی سیستم دولتی در مواجهه با مسائل فرهنگی موضوع تازه ای نیست که بر کسی پوشیده باشد، پس لازم است فعالان فرهنگی ، انقلابی و هئیتی قزوین کمی به خود بیایند و با اهمیت بیشتر به این موضوع نقش شهید و شهادت را در جامعه بیشتر کنند.

حرم مطهر شهدای گمنام کهف الشهدا تهران، می تواند الگوی خوبی جهت استفاده بیشتر و بهتر از این مکان مقدس باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *