اسماعیل….

یک دانشجوی ایرانی رشته پزشکی در فرانسه موقع جنگ درس خودش را رها می کنه و میاد ایران.میره جبهه برای جنگ، برای کمک رسانی و در حملات شیمیایی صدام،جانبار شیمیایی میشه.

بعد از سالها دوباره برای مداوا به فرانسه و پاریس برمیگرده،ولی ایندفعه با تنها دخترش برمیگرده.

خانواده یه ژنرال فرانسوی در زمان جنگ جهانی که دختر کوچک خود را از دست داده بودن ، دختر اسماعیل(همان جانباز خودمان)را میبینند، و از اسماعیل که تحت درمان است تقاضا میکنند که این دختر را چند روزی نگه داری کنند،دختری که به زندگی آنها و همسر آن ژنرال رنگ و بوی تازه ای داده بود و امید را به ان خانه بازگردانده بود.

داستان طولانی است، ولی در آخر اسماعیل در فرانسه شهید میشه و آن ژنرال فرانسه پیکر اسماعیل را تشریفات نظامی به وطن برمیگرداند.

این داستان فیلم پاریس تا پاریس،ساخته محمد حسین لطیفی بود که  دیشب از صدا وسما پخش شد.تا حالا انقدر که این فیلم متاثر شدم ، فیلم دیگه ای روی من تاثیر نگذاشته بود، طوری بود که اگر تنها بودم مطمئنا به جای اشک ریختن های ریز با صدای بلند گریه می کردم.

این داستان من را یاد ظهر روز عاشورای امسال در مجلس مقتل خوانی مسجد ولایت انداخت، جای که حاج آقای کرمانشاهی از قول یکی از بزرگان گفت که شهید خودش را کنار میکشد تا نور خدا به ما برسد،و در این فیلم هم اسماعیل خودش را کنار کشید تا نور امید به خانه آن ژنرال فرانسوی برسد…

بارها و بارها در مورد این افراد گفته شده و من کمترین در حدی نیستم که در مورد اینها بنویسم، ولی کمی فکر کنیم که چگونه انها ،ان میشوند و ما ، این…

پ.ن۱:نوشته یکی از دوستان گوگل پلاس در مورد فیلم:
نمی دونم چرا دخترکوچولوها وقتی باباشونو میبینن قبل ازهرچیزی به سرش توجه میکنن.
پ.ن۲:چند روزی است در تکاپو هستم تا کارهای سفر اربعین را انجام دهم
پ.ن۳:عزم دیدار تو دارید این جان بر لب آمده/بازگردد؟یا برآید؟چیست فرمان شما؟

4 پاسخ به “اسماعیل….”

  1. tamanna گفت:

    چه حس لطیف،دلنشین و دوست داشتنی ب ادم منتقل میکنه
    این قصه انسانیت هس،انسانهایی ک روزگار ب واسطه مرزها اونا رو از هم جدا کرده
    موفق باشید
    یا علی

  2. paizeh گفت:

    موضوع جالبی بود
    اما کاش بیشتر توضیح می دادید از فضای فیلم تا ما هم، هم درک بیشتری برای اشک های شما می شدیم….

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *